پرنده سر در گم!

به نام خداوند جان و خرد
کزین برتر اندیشه بر نگذرد


************************
درود به همه ی دوستان عزیزم،خوش اومدید!
امید دارم که  حس خوبی به شما دست بده.نازنین نظر یادت نره.ممنون(مجتبی)


خنده بر لب می زنم تا کس نداند راز من
ورنه این دنیا که ما دیدیم خندیدن نداشت

__________________________
عاشق همه سال مست و رسوا بادا
دیوانه و شوریده و شیدا بادا

با هشیاری غصه ی هر چیز خوری
چون مست شدی،هر چه بادا بادا...
___________________

            احساس

بسترم صدف خالی یک تنهایی است
وتو چون مروارید
گردن آویز کسان دگری.

                  (ابتهاج)

--------------------------------------------
                 چاه سکوت(مشفق کاشانی)

یک عمر به عشق آزمونم کردی
آواره به صحرای جنونم کردی
از چاله ی غربتم برون آوردی
در چاه سکوت،سرنگونم کردی.

**********************
خویی می­گوید:
با یک دل غمگین به جهان شادی نیست      
تا یک ده ویران بود، آبادی نیست            
تا در همۀ جهان یکی زندان هست         
در هیچ کجای عالم آزادی نیست.

************************

             × قاصدک! ×

قاصدک!هان،چه حبر آوردی؟
از کجا،از که خبر آوردی؟
خوش خبر باشی،امّا،امّا
گرد بام و در من
بی ثمر می گردی.

انتظار خبری نیست مرا
نه ز یاری،نه ز دیّار و دیاری-باری،
برو آنجا که بود چشم و گوشی با کس،
برو آن جا که تو را منتظرند.
قاصدک!
در دل من همه کورند و کرند.

دست بردار ازین در وطن خویش غریب
قاصد تجربه های همه تلخ،
با دلم می گوید
که دروغی تو،دروغ
که فریبی تو فریب

قاصدک!هان،ولی...آخر...ای وای!
راستی آیا رفتی با باد؟
با توام،آی!کجا رفتی؟آی...!
راستی آیا جایی خبری هست هنوز؟
مانده خاکستر گرمی جایی؟
در اجاقی_طمع شعله نمی بندم_
خردک شرری هست هنوز؟
قاصدک!
ابرهای همه عالم شب و روز
در دلم می گریند.

                     (اخوان ثالث)

**********************
غم عشق آمد و
                   غم های دگر
        پاک ببرد

        ___________

مرا گویند زو امّید بردار
که نومیدی امیدت ناورد بار
همی گویم به پاسخ تا به جاوید
به امّیدم،به امّیدم، به امّید

              (فخرالدین گرگانی)

________________________

            پرواز
بالی از پرواز می خواهد دلم
آسمانی باز می خواهد دلم
چون قناری های آزاد از قفس
پهنه ی پرواز می خواهد دلم.
در سکون بی سرانجامی هنوز
جنبش آغاز می خواهد دلم.
روزگاری شد ز خود بیگانه ام
آشنای راز می خواهد دلم.
شب نواز کوچه ی تنهایی ام
یک جهان آواز می خواهد دلم.
در سراب تشنه کامی سوختم
ابر باران ساز می خواهد دلم.
تا در آییم باز در باغ غزل
روضه ی شیراز می خواهد دلم.

               (مشفق کاشانی).
************************